Van 2011 naar 2012
Het jaar 2011 is bijna om. En wat voor een jaar was het!
De zelfverbranding van Mohamed Bouazizi in Tunesië was de vonk die het kruitvat in de Arabische wereld aanstak. De als achterlijk en conservatief beschouwde Arabieren kwamen in opstand in de hele regio. Het regime van Ben Ali in Tunesië werd omvergeworpen, gevolgd door het voor westerse imperialisme zeer belangrijke regime van Mubarak in Egypte. De Arabische revolutie heeft geen enkel land in de regio ongemoeid gelaten. Hoewel er allemaal verschillende contrarevolutionaire krachten de beweging proberen te laten ontsporen, zijn de beelden van de dappere demonstranten de hele wereld over gegaan. De revolutie is nog niet ten einde; 2012 zal nog een belangrijk jaar zijn voor de Arabische wereld.
De beweging in de Arabische wereld is dan ook een inspiratie geweest voor de Indignado-beweging in Spanje en de Occupy-beweging in de VS, die zich over een groot deel van de aarde heeft verspreid. Dat deze laatste in de VS van meer dan 50% van de bevolking steun krijgt, bewijst dat in navolging van de Arabieren, de als conservatief beschouwde Amerikaanse jongeren en arbeiders zijn wakker geschud. De felle reacties van rechtse media en partijen tonen dat de vertegenwoordigers van Wallstreet bang zijn geworden voor het feit dat de gewone Amerikanen door beginnen te krijgen hoe oneerlijk en instabiel het kapitalisme wel niet is.
De economische crisis is immers niet over. Sterker nog, zij heeft een nieuw stadium bereikt waarin de schuld van de Europese landen voor een politieke crisis in de Europese Unie heeft gezorgd. Zogenaamde ‘steunpakketten’ aan zuidelijke lidstaten waren niets anders dan nieuwe bail-outs aan Europese banken, gekoppeld aan het opleggen van draconische bezuinigingen aan de werkende bevolking, de gepensioneerden en de jongeren. Een smerige haatcampagne tegen de Grieken moest verhullen dat het schuldenprobleem geen Grieks probleem was, maar een probleem van heel Europa en de VS.
Alle regeringen zijn nu hard aan het bezuinigen geslagen om hun hoge kredietwaardigheid te behouden. Ons kabinet Rutte in Nederland inclusief. Er mag van Mark Rutte niet meer gespeculeerd worden over nieuwe extra bezuinigingen, waarschijnlijk omdat deze er dus gewoon aankomen. Net zoals nu zullen de werkenden, jongeren, ouderen en zieken de dupe zijn.
Ondanks enkele protesten is er in Nederland nog geen grote strijd tegen deze bezuinigingen ontstaan. Het gevoel overheerste dat het allemaal vervelend is, maar dat het nu eenmaal nodig was. Dat is echter niet het geval. We leven nu in een tijdperk van soberheid en bezuinigingen. Dat waait helaas niet over. Een gezamenlijke defensieve strijd van de vakbeweging met de jongeren, ouderen, werklozen en alle anderen die getroffen worden is nodig om de bezuinigingen tegen te houden. Maar het gaat niet alleen om het verdedigen van verworvenheden. Om nieuwe aanvallen van de vertegenwoordigers van de banken en multinationals te voorkomen, is het nodig om te strijden voor een socialistische maatschappij.
Daarom wensen wij onze lezers een gelukkig, strijdbaar en rood 2012!
De redactie van Vonk