Succesvolle boekpresentatie de Rede in Opstand met Alan Woods in Amsterdam

Donderdag 20 oktober gaf Alan Woods een succesvolle boekpresentatie van de Rede in Opstand in Amsterdam. Er waren 18 mensen naar de presentatie gekomen, die in Stayokay Zeeburg plaatsvond. Dit waren onder meer communistische veteranen, Pakistaanse socialisten, Indonesische en Marokkaanse activisten, en leden van de SP en Groenlinks.

Alan begon zijn introductie met een beschouwing van de algehele crisis van het kapitalisme, niet enkel economisch, maar ook politiek, moreel en filosofisch. Hij legde uit dat er niets meer over is van de arrogante euforie van 20 jaar geleden, toen de kapitalisten en hun vertegenwoordigers dachten dat ze hadden gewonnen van het socialisme, en dat er een nieuw tijdperk zou aanbreken zonder crisis. Al deze hoop is nu verdwenen met de crisis waarin het kapitalistische systeem zich nu bevindt.

Echter, na de val van de Sovjet-Unie was er wel een gigantisch offensief tegen het marxisme en het socialisme, waardoor de marxistische beweging flink teruggeworpen was. Dat is de reden dat Alan Woods en de nu overleden Ted Grant 'Reason in Revolt' schreven in 1995. Met de crisis van vandaag is er geen beter moment voor de publicatie van de Nederlandse vertaling, de Rede in Opstand.

De Rede in Opstand toont de relevantie van de filosofie van het dialectisch materialisme. Moderne wetenschappelijke theorieën, zoals de chaostheorie, bevestigen de dialectische werking van de natuur. Voor velen lijkt dit allemaal ingewikkeld en ver verwijderd van het dagelijks leven. Echter, iedereen heeft een filosofie, ook de mensen die beweren dat ze dat niet hebben. Die laatsten worden beïnvloed door de heersende filosofie, die van de heersende klasse.
Na verschillende voorbeelden van dialectisch materialisme uit de wetenschap te hebben genoemd, vertelde Alan over de dialectische werking van de maatschappij. De meest conservatieve lagen van de bevolking kunnen in korte tijd de meest revolutionaire worden. Marxisten moeten hierop voorbereid zijn. Dit is ook het geval met de Arabische revolutie. De Arabieren werden jarenlang neergezet als achterlijk en conservatief door de officiële media. Ze hielden het niet voor mogelijk dat Ben Ali en Mubarak zouden vallen. Op www.marxist.com kan men echter al analyses vinden van voor de Egyptische revolutie, waarin deze wordt voorspeld. Niet doordat de IMT magische krachten heeft, maar door de methode van het dialectisch materialisme.

Na Alans toespraak waren er veel vragen. Er waren vragen over democratie en socialisme, de rol van cultuur en onderwijs in de overgang van kapitalisme naar socialisme, de aard van de Sovjet-Unie, de rol van China, de Euro-crisis en de Arabische revolutie. Alan legde uit dat de Sovjet-Unie aanvankelijk zeer democratisch was, maar als gevolg van isolatie een bureaucratische degeneratie onderging. Ondanks alle afschuwelijke gevolgen van de bureaucratische tirannie, bewees de Sovjet-Unie dat een planeconomie veel economische vooruitgang kan bieden. Echter, zoals Trotski stelde, "socialisme heeft democratie nodig zoals het menselijk lichaam zuurstof nodig heeft". Gebrek aan democratie leidde onvermijdelijk tot de ondergang van de Sovjet-Unie. Wat er nodig is om het enorme menselijke potentieel te realiseren is een democratisch socialisme, waarbij de economie democratisch gepland wordt. Dit is niet iets voor één land, maar een internationale aangelegenheid. Onder het kapitalisme hebben de kapitalisten en hun vertegenwoordigers al geprobeerd Europa te verenigen om het potentieel beter te kunnen gebruiken, echter door de crisis staat deze Unie steeds meer onder druk door de nationale verschillen. We kunnen niet precies vaststellen wanneer de volgende dip komt, maar het zal een kwestie van maanden zijn. De Arabische revolutie zal intussen doorgaan, met ups en downs. Het gebrek aan een subjectieve factor, een partij als de Bolsjewieken in Rusland, is wat een socialistische maatschappijverandering tegenhoudt. Het vacuüm kan door andere, behoudende krachten worden opgevuld, maar de maatschappelijke problemen blijven.

Alan Woods eindigde door te stellen dat wat er mist in Nederland en de wereld, de subjectieve factor is, en dat de International Marxist Tendency eraan werkt om deze op te bouwen. De socialistische toekomst zal de mensheid bevrijden en haar ware potentieel zal eindelijk gerealiseerd worden.